W znowelizowanym w 2004 roku Prawie bankowym pojawił się odrębny rodzaj rachunkumbankowego, a mianowicie rachunek powierniczy, który został uregulowany w art. 59 wyżej wymienionej ustawy.

Na rachunku tym mogą być gromadzone wyłącznie środki pieniężne powierzone posiadaczowi rachunku (powiernik) – na podstawie odrębnej umowy (umowa powiernictwa) – przez osobę trzecią (powierzający). Między umową powierniczą a umową rachunku powierniczego nie zachodzi żaden związek. Stronami umowy rachunku są bank oraz posiadacz rachunku. Środki pieniężne powierzone zostają w określonym celu. Powiernik dysponuje nimi we własnym imieniu, ale ma obowiązek rozliczenia się ze sposobu ich wykorzystania. Ustawa chroni interesy powierzającego w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ogłoszenia upadłości lub śmierci powiernika. Środki znajdujące się na rachunku powierniczym, w przypadku zajścia którejkolwiek z wyżej wymienionych okoliczności nie podlegają zajęciu, włączeniu do masy upadłości lub nie wchodzą do spadku po posiadaczu rachunku.